VINDINGRIJK IN FOOD

f

Sommige product categorieën in de supermarkt hebben erg veel variaties. Kijk maar eens aandachtig naar het schap met brood, de vers gesneden vleeswaren of het enorme aanbod verse groenten, dit is niet op twee handen te tellen. 

 

Nou is dit in het geval van bijvoorbeeld houdbare soepen of conserven niet zo’n probleem. Deze producten zijn sowieso lang houdbaar en hebben relatief weinig derving. Maar juist de verse producten zijn een probleem. 

 

Als consument wil je natuurlijk verse producten. Je koopt het liefst de meest knappe groenten, zonder deuk of schram. Je wilt ook vers brood en hebt liever vleeswaren die nog een paar dagen kunnen liggen dan dat deze binnenkort hun houdbaarheidsdatum overschrijden. In veel gevallen denkt de retailer ook zo. Kijkend naar de vele rekken met verschillende soorten brood, is het ook duidelijk dat de supermarkt ons iedere dag ons alles aan wilt bieden. Maar is dat nou eigenlijk wel zo logisch?

Doordat de consument zoveel keuze heeft, is kiezen ook heel moeilijk. Aan het einde van de dag, wanneer ik de consument ben, sta ik zuchtend voor het overvolle schap mijn keuze te maken. Ik vind een keuze maken moeilijk. Alles ziet er goed uit en van alles kan ik wel wat lekkers maken. Dit enorme luxe probleem ontstaat door het overschot aan aanbod.

 

Dit gebeurt ook in restaurants. Bij de tv programma’s waar Gordon Ramsay en Herman den Blijker langskomen in slecht lopende restaurants, is de feedback eigenlijk altijd hetzelfde. Verklein je kaart en maak alles vers. Wanneer je eet bij een restaurant waar ze een enorme kaart hebben, is het de vraag of alles vers is. Bij een restaurant waar ze niet bang zijn om te vertellen dat een gerecht of product is uitverkocht, weet je zeker dat het eten vers is. Je weet zeker dat er niet nog ergens een diepvries staat met reserves of een iets te rijpe tomaat wordt gebruikt om toch jouw gerecht te maken. Nee verkopen is in dit geval een goed idee. Het is natuurlijk makkelijker om goed te zorgen voor een constante kwaliteit bij het hebben van drie verschillende gerechten in plaats van 37.

 

Waarom zou dit ook niet kunnen in de retail? Wanneer zij iedere dag zorg hoeven te dragen over een assortiment van 3 verschillende broden, kunnen zij een betere kwaliteit handhaven. Bovendien kunnen zij ook beter inschatten wat de consument gaat kopen en daarmee ook beter inkopen. Het enige wat wij als consument moeten accepteren, is dat we misschien een keer met een volkorentarwebrood naar huismoeten in plaats van het volkorenpompoenpittenbrood. De retailer kan iedere dag drie andere soorten brood aanbieden, waardoor het aanbod toch gevarieerd is. Als je dan toch echt dat pompoenpittenbrood wilt hebben, ga je gewoon op dinsdag in plaats van woensdag naar de supermarkt.

 

En dan hoeven wij als FOMO toch niks te missen.

 

 

 

Vorige blog?

Klik hier

 

 

 

 

Door Berber

 

Mijn generatie, ook wel millennials genoemd, hebben last van de behoefte om niks te willen missen. Misschien wel deels een verklaring waarom hand en telefoon steeds minder vaak gescheiden zijn. Liefkozend kun je als Millennial een FOMO genoemd worden. Dat staat natuurlijk voor “Fear Of Missing Out”.

 

Deze angst is echter niet alleen aanwezig bij generatie Y. Ook veel retailers hebben last van deze angst. Bij hen uit deze angst zich in een sterk verlangen om, kosten wat kost, geen NEE te verkopen. Hoewel dit ergens ook wel logisch is, verkoop=omzet, is dit misschien niet zo’n goede instelling.

Waarom NEE verkopen een goed idee is

Met de Kaassmaker kun je thuis zelf eenvoudig kaas maken. 
De Smakerij is druk bezig om de pers via een  crowdfinding actie te financieren.
Schrijf je via een nieuwsbrief in om op de hoogte te blijven. Zo hoor je als eerste wanneer de crowdfunding actie van start gaat!